İskelet Sistemi

İnsanı oluşturan en temel yapı iskelettir. Bütün organlar iskelete tutunmuştur. Bedenin hareketini sağlayan kaslar da iskeletin çevresinde oluşmuştur.  İskelet üç bölümde incelenir:     1) Baş iskeleti: Kafatası ve yüz iskeletinden oluşur.    2) Gövde iskeleti: Omurga, göğüs kemiği, kaburgalar ve kalça kemerinden oluşur.    3) Üyeler iskeleti: Kol ve bacak kemiklerinden oluşur. Her biri 30 kemikten meydana gelir.         İnsan iskeletini oluşturan kemikler şekillerine göre üçe ayrılır:  - Uzun kemikler: Kol ve bacaklarda bulunur. Uzun kemiğin başı ile gövdesi arasında bulunan kıkırdak tabaka kemiğin boyuna uzamasını sağlar.  - Kısa kemikler: Omurgada, el ve ayak bileklerinde bulunur.  - Yassı kemikler: Göğüs, kürek, kafatası ve kaburgada bulunan kemikler yassı kemiklerdir.         Kemikler, vücudun dik durmasına ve hareket etmesine yardım eder. Ve aynı zamanda bedenin yaşamsal organları olan beyni ve kalbi korur. Kemiklerin bir başka görevi kan hücrelerini üretmesi ve pek çok minerali depolamasıdır. Sarı ilik, uzun kemiklerin ortasındaki boşlukta; kırmızı ilik ise; uzun kemiklerin uçlarında ve yuvarlak kemiklerin içinde bulunur. Kan hücrelerinin önemli bir kısmı kırmızı ilikte üretilir. İnsan bedeninde çeşitli şekil ve uzunlukta 206 kemik bulunur. Kemik dokuda en çok kalsiyum ve fosfat mineralleri bulunur. Kemik dokusu, sert kemik ve süngerimsi kemik olmak üzere iki çeşittir. Kemiğin sertliği kalsiyum tuzlarından kaynaklanmaktadır.    Kafatası; beyinle birlikte göz, kulak ve burun gibi duyu organlarının da koruyucusudur.  Kafatasındaki kemikler hareketsizdir. Bunun tek istisnası alt çene kemiğidir. Kafatasında 22 kemik bulunur.  Kafatasının üst bölümünde beyin boşluğu, ön kısmında sinüs boşluğu bulunur. Sinüs boşluğunun altında burun boşluğu ve ağız yer alır. Kafatasının sağ ve sol taraflarında bulunan orta kulak boşluğu alt çenenin bağlantı noktalarına çok yakındır. Kafatasının arkasında omuriliğe açılan bir boşluk bulunur.  EKLEMLER     Vücut kemiklerinin uç uca veya kenar kenara gelip birleştiği yerlere eklem denir.     İnsan bedeninde üç tip eklem vardır:       1) Oynamaz (hareketsiz) eklem: Kafatası eklemlerinde ve iskeletin hareket etmeyen kısımlarındaki kemiklerde bulunan eklemlerdir.     2) Yarı oynar (az hareketli) eklem: İki kemik arasında bulunan eklemlerin hareketi sınırlıdır. Omurlarda bu tip eklem bulunur. 3) Oynar (hareketli) eklem: Rahat hareket edebilen eklemlerdir. Kol ve bacaklarda bulunur.      Omurga eklemleri sınırlı harekete izin verirler. Bu eklemler arasında kıkırdak dokulu diskler vardır. Omurlar bu diskler çevresinde sınırlı bir hareket yapabilirler.  Kemikleri birbirine bağlayan yapılara eklem bağları denir. Bağlar kemikleri bir arada tutar. Omurganın önünde ve arkasında bulunan uzun bağ lifleri, eklemler ile belin hareketini sınırlayarak omurganın aşırı zorlanmasını engeller. Eklemlerin üzerinde eklemi koruyan eklem kapsülü bulunur.  Eklem kapsülü eklem sıvısı salgılayan bir zarla örtülüdür. Eklem sıvısı , kemiklerin kolayca hareket etmesini sağlayıp aşınmayı önler.    OMURGA Omurga, omuriliğin koruyucu yatağıdır ve beyine giden sinirleri taşır.        Omurga kafatası ile kalça kemiği arasında bulunan omurlardan oluşur.  Omurga, omurga diskleriyle birbirinden ayrılan omurların üst üste dizilmesiyle oluşur. Omurgada; boyunda 7, sırtta 12, belde 5, sağrıda 5 ve kuyruk sokumunda 4 olmak üzere toplam 33 omur bulunur.